Skarbiec liturgii - kolekta 3. Niedzieli Wielkiego Postu

Reklama



Boże, źródło wszelkiego miłosierdzia i dobroci,
Ty nam wskazałeś jako lekarstwo na grzechy
post, modlitwę i jałmużnę,
przyjmij nasze pokorne
przyznanie się do przewinień,
które obciążają nasze sumienia,
i podźwignij nas w swoim miłosierdziu.
Przez naszego Pana...



Klamrą spinającą tę modlitwę jest miłosierdzie, którego jedynym źródłem jest Bóg. W centrum natomiast, pomiędzy chorobą przewinień a lekarstwem postu, modlitwy i jałmużny, znajduje się pokora. Słowo trochę niedzisiejsze. Już dawno sformułowania typu: „pokorne ciele dwie matki ssie” zniknęły z listy przebojów ludzkich sumień. Czy jednak jest to osiągnięciem współczesności, czy raczej przejawem uwstecznienia, atawizmu? Bóg, w sposób szczególny w okresie Wielkiego Postu, pokazuje jak bardzo uniżył się dla mnie. Abym mógł Go dostrzec pośród natłoku myśli, zajęć i spraw, pośród tłumu ludzi, także i ja muszę się uniżyć, muszę pochylić się nad Jego tajemnicą. Czy jeszcze potrafię skłonić się wobec misterium przychodzącego i wyzwalającego z więzów grzechu Boga? A może chodzę wyprostowany jakbym połknął kij własnej doskonałości moralnej, i jako przykładny, zawsze wierny chrześcijanin – katolik wiem, gdzie mogę spotkać Boga, a gdzie Go nigdy nie będzie?





«« | « | 1 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Zobacz

Pobieranie...

Reklama

« » Październik 2017
N P W Ś C P S
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11

Reklama

Pobieranie...

Reklama