XXVII tydzień zwykły

Wszechmogący, wieczny Boże, Twoja hojność przewyższa zasługi i pragnienia modlących się do Ciebie; okaż nam swoje miłosierdzie, odpuść grzechy, które niepokoją nasze sumienia, i udziel nam również tego, o co nie ośmielamy się prosić. Przez naszego Pana...

Reklama

Ile to już opasłych tomów o Bożym Miłosierdziu powstało od momentu rozbłyśnięcia na niebie pięknego Promyka znad Wisły? Ile to już razy, zwłaszcza przy okazji II Niedzieli Wielkanocnej zwanej Świętem Miłosierdzia Bożego, słyszeliśmy z ust kapłanów, czy też nawet i z mediów piękne słowa o tym nieogarnionym przymiocie naszego Stwórcy? Czy to źle? Ależ oczywiście, że nie. Miłosierdzie Boga powinno, a nawet musi być głoszone całemu światu, a może bardziej każdemu człowiekowi na tym świecie żyjącemu. Problem polega na tym, o czym mówi kolekta dzisiejszej Niedzieli. Tak często w naszym myśleniu o tym, co w języku łacińskim nazywamy misericordia, skupiamy się tylko na jednym aspekcie, na odpuszczeniu grzechów, które niepokoją nasze sumienia. Owszem, jest to bardzo ważne. Nie można jednak pomijać drugiej płaszczyzny owego przymiotu, a mianowicie tego, że ów przymiot jest tym, czego Bóg nam udziela, choć wcale nie mamy, nie możemy wręcz mieć śmiałości o to prosić. Tu, na ziemi tylko poniekąd zbliżamy się do Tajemnicy. Tam natomiast, w życiu przyszłym będziemy już Ją oglądać i w Niej uczestniczyć. Dopiero wtedy zobaczę jak małe były moje słowa wobec prawdziwej rzeczywistości. Dopiero tam, bo miłosierdzie Pana na wieki wychwalać będę!

 






«« | « | 1 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Zobacz

Pobieranie...

Reklama

« » Październik 2017
N P W Ś C P S
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11

Reklama

Pobieranie...

Reklama