Chrześcijanin uczniem Chrystusa

Audiencja generalna, 6 września 2000 roku.

Reklama

1. Spotkanie z Chrystusem zmienia radykalnie życie osoby, prowadzi ją do metánoi, czyli głębokiego nawrócenia umysłu i serca i ustanawia wspólnotę życia, która wyraża się w naśladowaniu Go. W Ewangeliach naśladowanie przedstawione jest w dwóch postawach: pierwsza polega na «pokonywaniu drogi» z Chrystusem (akoloutheîn); druga polega na «pójściu za» Nim jako przewodnikiem, Jego śladami i w tym samym kierunku (érchesthai opíso). W ten sposób zarysowuje się postać ucznia, konkretyzująca się na różne sposoby. Niektórzy naśladują Chrystusa w sposób ogólnikowy i często powierzchowny, tak jak tłum (por. Mk 3, 7; 5, 24; Mt 8, 1. 10; 14, 13; 19, 2; 20, 29). Są wśród uczniów grzesznicy (por. Mk 2, 14-15); wielokrotnie wspomniane są kobiety, które swoją konkretną posługą wspierają misję Jezusa (por. Łk 8, 2-3; Mk 15, 41). Niektórzy są powołani w sposób specjalny przez Chrystusa, a pośród nich szczególne miejsce zajmuje Dwunastu.

Mamy więc przeróżne kategorie powołanych: są ludzie zajmujący się rybołówstwem i celnicy, uczciwi i grzesznicy, małżonkowie i samotni, ubodzy i zamożni, jak Józef z Arymatei (por. J 19, 38), mężczyźni i kobiety. Jest nawet Szymon z przydomkiem Gorliwy (por. Łk 6, 15), członek rewolucyjnej opozycji antyrzymskiej. Są również tacy, którzy odrzucają zaproszenie, jak bogaty młodzieniec, który po wysłuchaniu wymagających słów Chrystusa spochmurniał i odszedł zasmucony, «miał bowiem wiele posiadłości» (Mk 10, 22).

2. Warunki, które trzeba spełnić, by pójść drogą Jezusa, nie są liczne, ale zasadnicze. Jak słyszeliśmy we fragmencie Ewangelii dopiero co odczytanym, trzeba porzucić przeszłość, zerwać z nią w sposób jednoznaczny, przejść metánoię w najgłębszym znaczeniu tego słowa: przemianę umysłu i życia. Chrystus proponuje drogę wąską, wymagającą ofiary i złożenia całkowitego daru z siebie: «Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje!» (Mk 8, 34). Jest to droga usiana cierniami trudnych prób i prześladowań: «Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować» (J 15, 20). Jest to droga, na której stajemy się misjonarzami i świadkami słowa Chrystusowego, ale wymaga ona, aby apostołowie «nic z sobą nie brali na drogę (...): ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie» (Mk 6, 8; por. Mt 10, 9-10).

3. Naśladowanie nie jest więc wygodną podróżą po równej drodze. Mogą podczas niej wystąpić chwile tak dużego zniechęcenia, że w pewnej sytuacji «wielu uczniów Jego odeszło i już z Nim nie chodziło» (J 6, 66) — z Nim, czyli z Jezusem, który został zmuszony do postawienia Dwunastu zasadniczego pytania: «Czyż i wy chcecie odejść?» (J 6, 67). Innym razem sam Piotr, buntujący się przeciwko wizji krzyża, został ostro skarcony słowem, którego znaczenie w tekście oryginalnym można by oddać jako zaproszenie, by stanął «za» Jezusem, po tym jak usiłował odrzucić krzyż: «Zejdź Mi z oczu, szatanie [dosłownie: «stań za mną»], bo nie myślisz o tym, co Boże, ale o tym, co ludzkie» (Mk 8, 33).


«« | « | 1 | 2 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Zobacz

Pobieranie...

Reklama

« » Grudzień 2017
N P W Ś C P S
26 27 28 29 30 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 1 2 3 4 5 6

Reklama

Pobieranie...

Reklama