Droga z Krzyżem Świętego Franciszka

Święty Franciszek z Asyżu w zrujnowanym kościółku San Damiano usłyszał głos Chrystusa z ikony krzyża, który powiedział: „Franciszku, idź i odbuduj mój Kościół, który, jak widzisz, cały popadł w ruinę”. To wydarzenie zapoczątkowało jego nawrócenie, odbudowę świątyni oraz reformę Kościoła jako wspólnoty.

 

Krzyż z San Damiano nie mówi o śmierci – on objawia Zmartwychwstałego, który kocha do końca. Idziemy za Chrystusem drogą krzyża, patrząc na boskiego Mistrza oczami św. Franciszka: z miłością, czułością i pokorą.

Jezu, stoisz spokojny. Nie bronisz się.

Na krzyżu św. Franciszka Twoje oczy są otwarte – widzisz człowieka i nie odwracasz wzroku.

Franciszek uczy nas przyjmować prawdę o sobie bez ucieczki.

Jezu, naucz mnie zgadzać się na Twoją wolę, nawet gdy jest trudna.

 

 

Krzyż nie jest znakiem klęski.

Na krzyżu z San Damiano Jezus króluje – krzyż staje się tronem miłości.

Franciszek objął krzyż jak oblubieniec umiłowaną.

Jezu, pomóż mi przyjąć mój krzyż bez buntu, z ufnością dziecka.

 

 

Upadasz, Jezu, blisko ziemi, którą stworzyłeś.

Franciszek kochał ziemię, ubóstwo, słabość.

Twoje upadki uczą mnie, że nie siła, lecz wierność prowadzi do świętości.

Jezu, podnieś mnie, gdy upadam zniechęcony własną słabością.

 

 

Maryjo, Matko Bolesna, Twoje serce trwa.

Na krzyżu św. Franciszka jesteś obecna – cicha, wierna.

Franciszek uczył się od Ciebie posłuszeństwa i zaufania.

Jezu, daj mi serce, które nie ucieka od cierpienia drugiego.

 

Panie, który uczysz miłości wiernej – zmiłuj się nad nami.