Z Psalmu 22

Przypomną sobie i wrócą do Pana wszystkie krańce ziemi,
oddadzą Mu pokłon wszystkie szczepy pogańskie,
bo władza królewska należy do Pana
i On panuje nad narodami.
Jemu się pokłonią wszyscy śpiący w ziemi.

To Psalm, w którym wcześniej padają zacytowane przez Jezusa na krzyżu słowa „Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?”… A dalej jest proroctwo o męce Jezusa tak dokładne, jakby psalmista widział śmierć Jezus i rozumiał jej teologiczne znaczenie…

Znamienne, prawda? Klęska nie jest klęską. Ostatnie słowo należy do Boga. A On sprawi, że ludzie wrócą do Niego. Wszystkie ludy i narody… Dziś, gdy widzimy triumfy różnorakiej bezbożności, piękna i ważna nadzieja.

To, co widzę dziś, Boże, w świecie, nie napawa mnie optymizmem. Nie napawa też to, co widzę wokół siebie. Chciałbym, zawsze chciałem, by wszyscy w Ciebie uwierzyli. Świat idzie jednak w zupełnie innym kierunku. Tak to przynajmniej widzę. Ufam jednak, Boże, że wiesz co robisz. Że do Ciebie będzie należało ostatnie słowo…