Panie Jezu,
gdy mówiłeś prawdę, byłeś źle rozumiany,
gdy czyniłeś dobre dzieła, oskarżano Cię o bluźnierstwo.
Ty jednak nigdy nie przestałeś objawiać Ojca z miłością i ufnością.

Także dziś, Panie, ludzkie serce błądzą, nie rozpoznają Ciebie.
Gubimy się w pozorach, sądach, pustych słowach,
przesłaniających Twoje światło.

Zbaw mnie, Panie, Twoją prawdą.
Broń mnie przed fałszem,
wzmocnij wiarę w Twoje święte dzieła.
Nie dopuść, bym gorszył się Twoim słowem.

Daj mi tę łaskę, bym był z Tobą
jak Ty jesteś w Ojcu.
Bym wierzył nie ze względu na to, co czuję,
ale ze względu na to, co widzę w Tobie:
miłość, przebaczenie, życie.

Zabierz mnie w samotne miejsce,
gdzie Twój głos będzie krystaliczny,
gdzie nie będzie kamieni, którymi można rzucić,
gdzie wita człowieka Twój pokój.

Amen.

(tłum. xwl)