Panie Jezu, Oblubieńcze duszy mojej,
otwórz moje oczy, bym rozpoznał Twoją obecność
w czasie, danym mi przez Ciebie.

Zbyt często szukam Cię daleko,
w poświęceniu i wyrzeczeniu,
zapominając, że Ty jesteś tu,
zasiadasz przy stole mojego życia.

Naucz mnie trzeźwej radości
kogoś, kto delektuje się Twoją obecnością,
nie oczekując czasów, które jeszcze nie nadeszły,
nie żałując tego, co już minęło.

Chcę być świętem, gdy Ty jesteś świętem,
i pustynią, gdy wzywasz mnie na pustynię,
ale zawsze z sercem skierowanym ku Tobie,
jedynemu Oblubieńcowi, spełniającemu wszelkie oczekiwania.

Uwolnij mnie od oschłości tych, którzy poszczą
kiedy powinni tańczyć
i lekkomyślności tych, którzy tańczą
kiedy powinni czuwać.

Daj mi serce potrafiące rozeznawać,
by żyć pełnią wiary o każdej porze,
rozpoznawać w każdym czasie Twoją niezmienną miłość.

Amen.

(Tłum. xwl)