Ewangelia: Mt 18, 21–35

„Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy”.

Dzienniczek św. Faustyny: „Jeżeli dusza nie czyni miłosierdzia w jakikolwiek sposób, nie dostąpi miłosierdzia mojego” (1317).

Rozważanie:

Jezus w przypowieści o nielitościwym dłużniku pokazuje ogromną przepaść między Bożym miłosierdziem a ludzką skłonnością do zatrzymywania urazy. Król daruje słudze niewyobrażalny dług – coś, czego ten nigdy nie byłby w stanie spłacić. Tymczasem ten sam sługa nie potrafi darować drobnej należności swojemu współsłudze.

W kontekście Tygodnia Miłosierdzia to słowo jest bardzo konkretne: nie można być „uczniem – misjonarzem miłosierdzia”, jeśli samemu nie żyje się przebaczeniem. Jezus nie podaje liczby „siedemdziesiąt siedem razy” jako matematycznego limitu, lecz jako zaproszenie do postawy serca – gotowego przebaczać zawsze.

Przebaczenie nie oznacza zapomnienia krzywdy ani udawania, że nic się nie stało. Oznacza decyzję, by nie trzymać drugiego człowieka w więzieniu winy. To uwolnienie – zarówno dla niego, jak i dla siebie. Źródłem takiej postawy jest świadomość, jak wiele samemu zostało darowane przez Boga. Zatem przebaczenie jest sercem miłosierdzia. To trudna, ale wyzwalająca droga.

Pytania do osobistej refleksji:

1. Czy jest ktoś, komu wciąż nie potrafię przebaczyć – i dlaczego tak trudno mi zrobić ten krok?
2. Czy pamiętam konkretne sytuacje, w których sam doświadczyłem Bożego miłosierdzia i przebaczenia?
3. Co mogę dziś zrobić, aby choć trochę uwolnić swoje serce od urazy lub gniewu?

Modlitwa:

Panie Jezu, Ty przebaczasz bez miary i uczysz mnie tej samej miłości. Dotknij mojego serca tam, gdzie wciąż noszę żal i zranienie. Daj mi siłę, by przebaczać – nie tylko słowem, ale naprawdę. Amen.