Wstęp

„Różaniec jest nauczycielem życia, nauczycielem pełnym łagodności i miłości, w którym ludzie – pod okiem Maryi – niemal bez zauważenia odkrywają, iż są powoli wychowywani do drugiego życia, życia prawdziwego, bo nie skończonego w bardzo krótkim czasie, lecz mającego być wiecznym” (Bartolo Longo).

Prośmy Maryję, by w naszych rozważaniach różańcowych pomogła nam wpatrywać się w tajemnice Jej Syna i byśmy przez nie wzrastali w świętości.

Tajemnice radosne

1. Zwiastowanie

Bartolo Longo usłyszał „głos Maryi” w swoim sercu: „Jeśli chcesz się zbawić, szerz Różaniec”.

Maryjo, pomóż mi ofiarować Bogu moje życie z czystym sercem i całkowitym zaufaniem.

2. Nawiedzenie św. Elżbiety

Bartolo zaniósł Ewangelię i pomoc do ubogich Pompejów – jak Maryja, niósł Chrystusa innym.

Panie, naucz mnie służby i wrażliwości na potrzeby bliźnich, jak Maryja – aby moja wiara była obecna w gestach miłości wobec bliźniego.

3. Narodzenie Pana Jezusa

Pompeje – miejsce „ciemności” – stały się miejscem światła dzięki Różańcowi.

Jezu, daj mi serce otwarte na Twoją obecność – zarówno w radości, jak i w prostocie codziennego życia.

4. Ofiarowanie w świątyni

Bartolo całkowicie ofiarował swoje życie Maryi – był świeckim, a został świętym.

Maryjo, pomóż mi codziennie wybierać Jezusa, iść Jego drogą z odwagą i nadzieją.

5. Odnalezienie Jezusa w świątyni

Jak Bartolo odnalazł Jezusa po okresie błędów, tak i my możemy wrócić do Boga.

Panie, spraw, bym nie tracił Cię z oczu w chwilach niepokoju, lecz zawierzył Tobie całym sercem.

Tajemnice światła

1. Chrzest Jezusa w Jordanie

Dla Bartola Longo chrzest stał się początkiem powrotu do życia w świetle, odkrycia na nowo dziecięctwa Bożego.

Panie, odnów we mnie łaskę chrztu, pomóż mi żyć jako dziecko światła i nieść to światło tam, gdzie panuje ciemność.

2. Objawienie się Jezusa na weselu w Kanie Galilejskiej

Maryja była dla Bartola przewodniczką – to Ona wyprosiła jego nawrócenie, prawdziwą przemianę.

Maryjo, spraw, abym usłyszał Twój głos i uczynił wszystko, co mówi Twój Syn.

3. Głoszenie Królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia

Bartolo Longo doświadczył głębokiego nawrócenia – z kapłana szatana stał się apostołem Różańca.

Panie, daj mi serce skruszone i odwagę do nawrócenia, pomóż mi głosić Twoje królestwo tam, gdzie panuje duchowa pustynia.

4. Przemienienie na górze Tabor

Bartolo Longo doświadczył duchowego Taboru, gdy oddał się Maryi i rozpoczął dzieło Pompejów, świątynię przemiany.

Jezu, przemieniaj moje życie, naucz mnie widzieć Twoją chwałę i nieść ją innym, szczególnie tym, którzy jeszcze trwają w ciemności.

5. Ustanowienie Eucharystii

Bartolo zrozumiał, że tylko przez zjednoczenie z Jezusem w Komunii Świętej może naprawdę przemienić życie swoje i innych.

Panie, uczyń mnie świadkiem Twojej obecności przez moc Eucharystii i modlitwy różańcowej.

Tajemnice bolesne

1. Modlitwa w Ogrójcu

Bartolo przez lata zmagał się z pokusą rozpaczy i nawet myślami samobójczymi. Mimo to Bóg upomniał się o niego.

Ojcze, wpieraj tych, którzy przeżywają kryzys wiary i ciemności duchowe.

2. Biczowanie Pana Jezusa

Chrystus przyjmuje cierpienie za nasze grzechy – Bartolo głosił nadzieję dla największych grzeszników.

Jezu, Ty cierpiałeś z miłości, ucz mnie miłością odwagi i współczucia.

3. Cierniem ukoronowanie

Bartolo, kiedyś antyklerykał i spirytysta, przyjął „koronę” nawrócenia i stał się sługą Maryi.

Jezu, polecamy Ci ludzi zagubionych w sektach, okultyzmie, fałszywych duchowościach.

4. Dźwiganie krzyża

Pomimo chorób i trudności, Bartolo nie przestawał służyć Maryi i ubogim, dźwigając w ten sposób swój codzienny krzyż. 

Jezu, pomóż mi podążać Twoją drogą, także jeśli wymaga to wyrzeczeń.

5. Ukrzyżowanie

Krzyż stał się źródłem życia – Bartolo głosił, że Różaniec prowadzi do Zbawiciela.

Jezu, ucz nas ofiarować nasze życie Bogu przez codzienną modlitwę.

Tajemnice chwalebne

1. Zmartwychwstanie

Z ruin i duchowego grobu swojego życia Bartolo powstał do nowego życia w Chrystusie.

Chryste Zmartwychwstały, otwórz mnie na Twoją radość i zwycięstwo.

2. Wniebowstąpienie

Bartolo patrzył w niebo z Pompejów i prowadził tam innych przez Różaniec.

Duchu Święty, poprowadź mnie i pomóż mi świadczyć o obecności Chrystusa w świecie.

3. Zesłanie Ducha Świętego

Duch Święty przemienił Bartola z człowieka zagubionego w apostoła Maryi, propagatora Różańca Świętego. 

Przyjdź, Duchu Święty, zapal we mnie ogień miłości i mądrości.

4. Wniebowzięcie Maryi

Bartolo uczył: kto kocha Maryję i odmawia Różaniec, nie zginie.

Maryjo, prowadź mnie ku wiecznej radości z Tobą i Twoim Synem.

5. Ukoronowanie Maryi

W Pompejach króluje Maryja Różańcowa – klejnoty w Jej koronie to nasze modlitwy i nawrócenia.

Maryjo, bądź Królową naszych serc, rodzin i całego świata.

Zakończenie

„Kto szerzy Różaniec, ten się zbawi” (św. Bartolo Longo).

Maryjo, Matko Różańca, prowadź nas i wypraszaj łaski, byśmy — przez rozważanie tych tajemnic i modlitwę — wzrastali w miłości do Twojego Syna. Niech ta modlitwa – prosta, a potężna – prowadzi nas przez życie, aż do wieczności.

______________________________________________________

Bartolo Longo (1841-1926) po okresie odejścia od wiary w młodości, w 1865 roku nawrócił się, odchodząc od praktyk spirytystycznych. Zaangażował się w dzieła dobroczynne, został tercjarzem dominikańskim i gorliwym apostołem modlitwy różańcowej. 13 listopada 1875 roku sprowadził do Pompejów wizerunek Matki Bożej Różańcowej, a 8 maja 1876 roku położono kamień węgielny pod budowę sanktuarium. Bartolo Longo pisał książki religijne, redagował czasopismo Il Rosario e la Nuova Pompei oraz w 1883 roku ułożył słynną Suplikację do Matki Bożej Pompejańskiej. Poślubił hrabinę De Fusco, z którą zachował czystość małżeńską. Wraz z nią założył w Pompejach dom sierot dla dziewcząt (1887) oraz placówki dla dzieci więźniów — dla chłopców (1892) i dziewcząt (1922). Ponadto powołał do życia Zgromadzenie Sióstr Dominikanek Córek Różańca Świętego z Pompejów. W 1906 roku przekazał cały swój majątek Stolicy Apostolskiej. Zmarł 5 października 1926 roku. Został beatyfikowany przez św. Jana Pawła II na placu św. Piotra 26 października 1980 roku, kanonizowany - 19 października 2025 roku przez Leona XIV (na podstawie: vaticannews.va).