Różaniec ze Świętym Bartolo Longo

Tajemnice chwalebne

1. Zmartwychwstanie

Z ruin i duchowego grobu swojego życia Bartolo powstał do nowego życia w Chrystusie.

Chryste Zmartwychwstały, otwórz mnie na Twoją radość i zwycięstwo.

2. Wniebowstąpienie

Bartolo patrzył w niebo z Pompejów i prowadził tam innych przez Różaniec.

Duchu Święty, poprowadź mnie i pomóż mi świadczyć o obecności Chrystusa w świecie.

3. Zesłanie Ducha Świętego

Duch Święty przemienił Bartola z człowieka zagubionego w apostoła Maryi, propagatora Różańca Świętego. 

Przyjdź, Duchu Święty, zapal we mnie ogień miłości i mądrości.

4. Wniebowzięcie Maryi

Bartolo uczył: kto kocha Maryję i odmawia Różaniec, nie zginie.

Maryjo, prowadź mnie ku wiecznej radości z Tobą i Twoim Synem.

5. Ukoronowanie Maryi

W Pompejach króluje Maryja Różańcowa – klejnoty w Jej koronie to nasze modlitwy i nawrócenia.

Maryjo, bądź Królową naszych serc, rodzin i całego świata.

Zakończenie

„Kto szerzy Różaniec, ten się zbawi” (św. Bartolo Longo).

Maryjo, Matko Różańca, prowadź nas i wypraszaj łaski, byśmy — przez rozważanie tych tajemnic i modlitwę — wzrastali w miłości do Twojego Syna. Niech ta modlitwa – prosta, a potężna – prowadzi nas przez życie, aż do wieczności.

______________________________________________________

Bartolo Longo (1841-1926) po okresie odejścia od wiary w młodości, w 1865 roku nawrócił się, odchodząc od praktyk spirytystycznych. Zaangażował się w dzieła dobroczynne, został tercjarzem dominikańskim i gorliwym apostołem modlitwy różańcowej. 13 listopada 1875 roku sprowadził do Pompejów wizerunek Matki Bożej Różańcowej, a 8 maja 1876 roku położono kamień węgielny pod budowę sanktuarium. Bartolo Longo pisał książki religijne, redagował czasopismo Il Rosario e la Nuova Pompei oraz w 1883 roku ułożył słynną Suplikację do Matki Bożej Pompejańskiej. Poślubił hrabinę De Fusco, z którą zachował czystość małżeńską. Wraz z nią założył w Pompejach dom sierot dla dziewcząt (1887) oraz placówki dla dzieci więźniów — dla chłopców (1892) i dziewcząt (1922). Ponadto powołał do życia Zgromadzenie Sióstr Dominikanek Córek Różańca Świętego z Pompejów. W 1906 roku przekazał cały swój majątek Stolicy Apostolskiej. Zmarł 5 października 1926 roku. Został beatyfikowany przez św. Jana Pawła II na placu św. Piotra 26 października 1980 roku, kanonizowany - 19 października 2025 roku przez Leona XIV (na podstawie: vaticannews.va).