„Weź udział” – pisze św. Paweł do Tymoteusza. Być może zależy, kto nam to powie i kiedy. Żeby się zaangażować, nie trzeba nam nawet przekonujących argumentów, ale właśnie tego: kogoś, z kim łączy nas mocna więź. Kogoś, kto coś dla nas znaczy. Kogoś, kto nas zna, kogo my znamy.

W relacji z Jezusem doskonale widać tę właśnie prawidłowość. Bo to jest ważne, kim dla nas jest, co o Nim myślimy, jak budujemy tę relację, co On o nas wie. Wie oczywiście wszystko, ale ważne też, co my jesteśmy skłonni o sobie odsłonić.

Jeśli tego nie ma, jeśli to jest liche – zostaje nam właściwie tylko to: wikłanie się w szczegóły, piętrowe pertraktacje, argumentowanie, komu ma przypaść w udziale jakieś dobro (choćby i żona).