Paciorki

Kończący się wrzesień przypomina nam o nieuchronnym zakończeniu lata, w końcu to już jesień. Październikowe wieczory, krótkie, coraz krótsze... Aura coraz mniej sprzyja spacerom, a mimo to codziennie wielu ludzi wychodzi na spotkania.

Niosą oni ze sobą coś ważnego – bagaż próśb, przemyśleń, problemów. Coś się kończy, do czegoś trzeba się przygotować duchowo, wewnętrznie, nie wystarczy przecież nałożenie cieplejszych ubrań i wymiana opon na zimowe.

Rozpoczynające się za kilka dni wieczory październikowe mają dla nas ważne przesłanie, mają ze sobą coś wspólnego – wiarę, nadzieję, miłość, radość obcowania z Kimś, kto każdego zrozumie, wysłucha, do Kogo można udać się z wizytą o każdej porze. W październiku zaczynają się wieczory różańcowe, to swoiste przygotowanie do adwentu i Bożego Narodzenia. Udajemy się na nie, by rozważać tajemnice różańca św. Radosne (poniedziałki i soboty), Światła (czwartki), Bolesne (wtorki i piątki), Chwalebne (środy i niedziele). Przejście przez wszystkie tajemnice pozwoli nam przygotować nasze dusze do tych wspaniałych wydarzeń, a jednocześnie da nam chwilę refleksji, chwilę modlitwy, chwilę cierpliwości.

Dla nas, zapracowanych, zagonionych, biegających za sprawami doczesnymi, to swoista możliwość złapania oddechu, wyciszenia, zastanowienia się nad tym, kim jesteśmy, dokąd zmierzamy, co i jak robimy. To dana nam szansa odnowy.

Na wszystkie trudy życia, na chęć zdobycia
Daj nam Panie cierpliwości
Na miłość, na zdrowie, dla każdego, o kim się dowiem
Daj nam Panie cierpliwości
Na wszystko złe na świecie i na to, co mi powiecie
Daj nam Panie cierpliwości
Na bezkres pól i łąk, na bezsilność rąk
Daj nam Panie cierpliwości
Na niepokoje i lęki, i nasze udręki
Daj nam Panie cierpliwości
Lecz na bliskość i obecność, radość i Twą Wielkość
Daj nam Panie Twej Miłości...

Wykop