Sądy

Słysząc o sądzie, prokuraturze doznajemy mieszanych uczuć, bacząc na to, by z tymi instytucjami nie mieć osobiście do czynienia. Słysząc zaś o osobach, które mają z nimi problemy, albo im współczujemy, albo wręcz od nich się odsuwamy, posądzając o niecne czyny.

Tymczasem każdy z nas prędzej czy później stanie przed sądem, ale tym ostatecznym, by zdać sprawę ze swojego życia, postępowania, ze swych słów, gestów i czynów. Czy zastanawiamy się, jak to ma się odbyć? Czy myślimy, jaką przyjąć strategię obrony? Na nic w tym wypadku nie zdadzą się krętactwa, nie pomogą obrońcy, ale też nie dobiją nas oskarżyciele, prokuratorzy.

To nasze postępowanie, nasze życie będzie w tym sądzie obrońcą i zarazem oskarżycielem, sędzią zaś będzie tylko i wyłącznie Bóg. To przed nim zdawać będziemy sprawę z naszych dokonań, z naszych charakterów, uwarunkowań. Jednocześnie będziemy wiedzieli, po której stronie będziemy stać, bo jakie nasze życie doczesne, takie i nasze życie wieczne. Nic, co staralibyśmy się ukryć, nie pozostanie w ukryciu, bo nasze życie będzie jak karta zapisana, ze wszystkimi sytuacjami złymi i dobrymi. Jak to określa prorok Daniel „Mądrzy będą świecić jak blask sklepienia, a ci, którzy nauczyli wielu sprawiedliwości, jak gwiazdy przez wieki i na zawsze.” (Dn 12, 3)

Aby być przygotowanym na spotkanie, powinniśmy zacząć przygotowywanie się już od dziś, poprzez sakramenty dane nam, byśmy mogli dostąpić chwały Bożej, poprzez spowiedź, żal za grzechy, Eucharystię. Tylko dzięki temu będziemy w stanie przejść ten moment sądu, sądu prowadzącego nas do spotkania z Panem, u Jego boku, spotkania z rzeszą świętych, aniołów.

Kiedy to nastąpi? ”O dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec.” (Mk 13, 32). Ale żyjmy tak, jakby to miało nastąpić w każdej chwili, byśmy byli przygotowani na zdanie relacji z naszego życia, postępowania, naszej miłości do Boga, do bliźnich, wreszcie do samych siebie. Bądźmy gotowi.

Wykop