Czy ten, który „nie zasłonił swej twarzy przed zniewagami i opluciem”, mógł wymagać czegoś innego od swoich uczniów?

Albo inaczej: próbą – jak zauważyła poetka – utopienia utopii jest przekonanie o potrzebie użycia siły czy uporczywe podążanie drogą bez przemocy?

Spirala przemocy kontra nadstawiający policzek. Zionący nienawiścią i przebaczający mimo wszystko. Świat i będący w świecie, ale nie będący ze świata.

Zawsze tak było. Gdy walec historii przetoczył się raz, drugi i trzeci, niszcząc życie, przychodzili ci, którzy zachowali serce wolne od nienawiści, pełne Boga. Jego życie w nich było zaczynem nowych czasów.