Skoro jest Miłością – pytają niektórzy – skąd gniew, uniesienie, zapowiedź niedoli?

Zbyt często, prawdopodobnie, przypisujemy Panu Bogu cechy człowieka, sięgając do powszechnie przyjętego znaczenia słowa. Gniew, uraza, niesie ze sobą niechęć, niekiedy pragnienie zemsty, w najlepszym wypadku wstrzymanie kontaktu. Zagniewanemu trudno rozmawiać z przeciwnikiem spokojnie, bez sięgania do inwektyw, z uśmiechem, albo przynajmniej spokojnym wyrazem twarzy.

W gniewie Bożym niczego podobnego nie znajdziemy. Dostrzegalna na pierwszy rzut oka zapalczywość, jest niczym innym jak uniesieniem się w miłości, pragnącej dobra osoby kochanej.

Być może dlatego Bóg, z taką samą szybkością, z jaką wpada w gniew (a może jeszcze szybciej...), jest w stanie przebaczyć. Uzdalniając człowieka do pójścia Jego śladem.