Wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo i połamawszy chleby, dał je uczniom, uczniowie zaś tłumom (Mt 14, 19).

Chleb od wieków jest symbolem życia, codzienności i troski o drugiego. W dzisiejszej Ewangelii Jezus nie tylko rozmnaża chleb, ale przede wszystkim ukazuje, jaki jest Bóg. Widzi głód człowieka i nie pozostaje obojętny. Bierze to, co wydaje się niewystarczające – pięć chlebów i dwie ryby – błogosławi, łamie i rozdaje. W Jego dłoniach to, co małe, staje się obfitym darem.

Ten gest zapowiada Eucharystię. Jezus sam stanie się Chlebem życia, który będzie łamany za zbawienie świata. Kto karmi się Nim, uczy się żyć nie tylko dla siebie, ale także dla innych. Chrześcijanin nie może zatrzymać dobra wyłącznie dla siebie. Otrzymane dary – czas, talenty, serdeczność, przebaczenie czy materialne środki – mają stawać się pokarmem dla bliźnich. Powiedzenie „dobry jak chleb” oznacza więc człowieka życzliwego, otwartego i gotowego do pomocy.

Być dobrym jak chleb to pozwolić, aby Bóg „łamał” nasze egoistyczne przywiązania i uczył nas dzielenia się. Czasem wystarczy dobre słowo, cierpliwe wysłuchanie, wyciągnięta dłoń lub drobny gest życzliwości. To właśnie z takich prostych czynów Bóg potrafi uczynić cuda. Tam, gdzie człowiek dzieli się tym, co ma, nie brakuje nadziei. Tam, gdzie obecna jest miłość, zawsze znajdzie się dość chleba dla wszystkich.

Modlitwa

Panie Jezu, Chlebie życia, uczyń moje serce dobrym i hojnym. Naucz mnie dzielić się tym, co otrzymałem od Ciebie, i dostrzegać potrzeby ludzi, których stawiasz na mojej drodze. Spraw, abym swoim życiem przypominał Ciebie – dobrego jak chleb. Amen.