Widok niesionej przez dziewczę na misie własnej głosy wizją uszczęśliwiającą raczej nie jest. Być może dlatego nikt z nas nie lubi jej nadstawiać i szuka kompromisu.

Kompromisu, w który nie ma już miejsca na: „nie wolno”.

A jednak tylko potrafiący zdobyć się na odwagę w pewnym momencie odkrywają, że są twierdzą warowną, kolumną ze stali i murem spiżowym.

Ważne, by w „nie wolno” nie było gniewu, agresji, poniżania bliźniego, braku miłości. By nie stać się podobnym do  tego, któremu mówimy „nie wolno”.