• Estera
    30.11.2010 11:43
    „Jak piękne stopy tych, którzy zwiastują dobrą nowinę”.
    Rz 10,9-18

    Działanie, bo stopy niosą nas. Paradoks głoszenia jest w tym,że im więcej "krzyczymy" tym mniej mamy słuchających.

    Natomiast im głębiej w swoim wnętrzu przetrawimy i doświadczymy co Bóg mówi, tym bardziej otoczenie czyta nasze powołanie. Tak! Pierwszej chwili bez słów.
    Dobra w tym momencie może być maksyma: Lepiej mówić z Bogiem niż o Bogu.
    Nie trudno jest rozpoznać człowieka po działaniu i intencji, która wcześniej czy później wykaże owoce tych działań.

    Duchu Święty , ożywicielu, pocieszycielu przyjdź, burząc i budując, nasze działanie na większą chwałę Bożą.
  • I-NKA
    30.11.2010 11:55
    I-NKA

    Jak Szymon i Andrzej zostawić sieci i pójść za Jezusem, to moje pragnienie.

    Odrzucić każdą rzecz i każde zajęcie które, mnie zatrzymują - ideał, którego chyba nigdy nie uda mi się osiągnąć.

    W zasadzie idę za Nim.

    W zasadzie odrzucam to, co mnie hamuje.

    A praktyka?

    W praktyce jednak koncentruję się na nieistotnych sprawach, jakby miał od nich zależeć los świata.

    W praktyce oglądam się za siebie, bo jeszcze coś z dawnego człowieka woła o uwagę.

    W praktyce moje czyne mówią Bogu: "Zaraz wrócę,  jeszcze tylko..."

    W praktyce podjęcie decyzji o pójściu za Nim trwa zbyt długo.

    Co widzą inni? Czy widzą przez moje postępowaniu, że "warto" porzucić wszystko dla Niego?

    Czy moim życiem głoszę prawdę o Bogu? Czy pragnąc tego, głoszę ją naprawdę?

     

    • Estera
      30.11.2010 16:59

      I-NKA

      Samo pragnienie zapewne nie jest głoszeniem. Wiemy ,że na chęciach niczego nie zbudowano.

      Nie można jednak budować tego co trwałe, na lichym fundamencie. Tu dochodzimy do sedna, pytając, co tak naprawdę budujemy?

      Boga się przecież nie reklamuje i nie służą temu chwyty marketingowe. Dlatego dochodzi do pomieszania z pokręceniem. Jesteśmy rozczarowani ,że nie zadziałało.

      Cierpliwość jest rdzeniem miłości.
      Sobie i Tobie życzę tego w obfitości i wytrwaniu do końca.
      • I-NKA
        30.11.2010 20:13
        I-NKA

        Nie zrozumiałaś mnie, Estero.
        Zdanie: "Czy pragnąc tego, głoszę ją naprawdę", nie oznacza pragnienia głoszenia, lecz pragnienie rzeczywistego głoszenia. To jasne, że samo pragnienie jest dopiero początkiem.

        Nie wiem, czy cierpliwość jest rdzeniem miłości. Dla mnie sednem miłosci jest oddanie się, poświęcenie.

        A za życzenie cierpliwości dziękuję, ciągle mam problem z jej osiągnięciem ;-))

         

         

  • madziewicz
    30.11.2010 23:05
    zatrwozyly mnie te dwa pytania: "jakze mieli uslyszec, gdy im nikt nie glosil..?" i "kogo, lub co glosze?"
    moze po prostu wychodzi na to, ze nie glosze kazdym slowem, czynem, gestem MILOSCI...widze, jak moja wiara jest czesto deklaratywna, a z kolei jak wiele smutku, depresji, wiary niezauwazalnej dla nikogo .. JAK jeszcze nie potrafie kochac KAZDEGO czlowieka.. jak nie umiem madrze kochac.. jak boje sie zwrocic z miloscia uwage.. wyrazic chocby odmienne zdanie..jak czesto wtapiam sie w to co mnie wokol, na obczyznie, otacza- materializm praktyczny , obojetnosc, poganstwo..
    czy wiara mozna jeszcze nazwac to, co wydaje sie ze jest, lecz nie daje sie przelozyc na czytelny obraz lub slowo? te czesto zwieszone galezie rak i zwiedle liscie nadziei (a przeciez-"bedzie jak drzewo zasadzone nad PLYNACA woda- LISCIE jego nie wiedna..wydaje owoc we wlasciwym czasie)
    a tu, gdzie teraz jestem bardzo potrzeba wiary, nadziei i milosci i wlasnie tego nie potrafie SKUTECZNIE przekazac: ani nadziei, ani wiary, ani milosci tak, by ktos inny sie ode mnie ..odpalil.. moze po prostu sama jestem jak "knotek o niklym plomieniu"?... a moze za bardzo licze na siebie i stad te rozczarowania? ale tez brakuje mi bardzo wspolnoty.
Dyskusja zakończona.
« » Sierpień 2021
N P W Ś C P S
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
Pobieranie... Pobieranie...