Modlitwa „u-Boga”

Łaska nie wybiera pysznych, ale pokornych, nie władców, ale słabych oraz nie sytych, ale głodnych.

ADWENT uświadamia mi, że Bóg przychodzi ze swoją łaską tam, gdzie człowiek tej łaski potrzebuje. Szczególnie do ludzi ubogich, wśród których znalazł się sam Chrystus – i to z własnego wyboru. W swoim Wcieleniu wybrał również ubogich rodziców – Matkę i przybranego ojca – Józefa.

Maryja należy do skromnych, pokornych i „ubogich Jahwe” (anawim), będąc jednak w tym względzie niedoścignionym ideałem. Tak więc „uboga z Nazaretu”, dzięki swemu ubóstwu, całkowitemu zdaniu się na wolę Bożą, osiągnęła największe dobro. Jej udziałem stały się owoce zbawienia, nim się ono jeszcze dokonało. Swoją modlitwą Magnificat (Łk 1, 46-56) wpisuje się w tęskne oczekiwanie adwentowe na Mesjasza.

«Wielbi dusza moja Pana
i raduje się duch mój w Bogu, zbawicielu moim.
Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy.
oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą
wszystkie pokolenia,
gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny,
a Jego imię jest święte.
Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie
nad tymi, którzy się Go boją.
Okazał moc swego ramienia,
rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.
Strącił władców z tronu,
a wywyższył pokornych.
Głodnych nasycił dobrami,
a bogatych z niczym odprawił.
Ujął się za swoim sługą, Izraelem,
pomny na swe miłosierdzie.
Jak obiecał naszym ojcom,
Abrahamowi i jego potomstwu na wieki».

Człowiek „u-Bogi” wszystko przypisuje Bożej łasce. I uwielbia Pana, jak Maryja, klęcząc w geście adoracji przed Bogiem, wyrażają pewność co do Jego potęgi i sprawiedliwości. W ten sposób pokazuje, że „jeśli Bóg jest na pierwszym miejscu, to wszystko jest na właściwym miejscu” (św. Augustyn). I dzieli się swoim szczęściem z innymi, modląc się „Panie, nie pozwól, abyśmy potrafili być szczęśliwi sami”(Raoul Follereau). Miłosierdzie Boga jest nad tymi, którzy się Go boją. A jak zauważył papież Franciszek w Orędziu na I Światowy Dzień Ubogich, „miłosierdzie, które wypływa z serca Trójcy Świętej, może dotrzeć i poruszyć nasze życie, wzniecając współczucie oraz angażując nas w dzieła miłosierdzia przeznaczone dla braci i sióstr, którzy znajdują się w potrzebie”.

Prawo łaski, które wypełnia się w Maryi – „Pełnej Łaski” – ma znaczenie uniwersalne. Jedynie ten kto ma świadomość swojego ubóstwa, zostaje ogarnięty bogactwem, które osiąga zamierzony efekt w odniesieniu do trzech grup osób – łaska nie wybiera pysznych, ale pokornych, nie władców, ale słabych oraz nie sytych, ale głodnych.

Maryja odgrywa bardzo ważną rolę w dziejach zbawienia. Choć na początku Magnificat Maryja sławi Boga za wyniesienie Jej do godności Matki Zbawiciela, to ma jednak świadomość, że nie byłoby tego wyróżnienia, gdyby nie długa historia Izraela, w której Bóg z miłością pochylał się nad swoim ludem. Maryja wielbi więc Boga za wierność złożonym obietnicom i pamięć o zawartym przymierzu. To pokazuje, że jest On Bogiem miłosierdzia, bogatym w bezgraniczną dobroć, życzliwość, miłość i gotowość do przebaczania skruszonym grzesznikom. ‘

Maryja wyśpiewuje hymn uwielbienia jako „u-Boga” – obdarowana również w imieniu ubogich, uciśnionych, poniżonych, głodnych i tych, którzy w Bogu znaleźli pomoc i obronę. Kończąc adwentowe oczekiwanie, prowadzeni przez Ducha Świętego, włączmy się w Maryjny Magnificat, unikając pychy, wynoszenia się ponad innych oraz nierozumnego bogacenia się.

«« | « | 1 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )
    Pobieranie...
    « » Kwiecień 2018
    N P W Ś C P S
    1 2 3 4 5 6 7
    8 9 10 11 12 13 14
    15 16 17 18 19 20 21
    22 23 24 25 26 27 28
    29 30 1 2 3 4 5
    6 7 8 9 10 11 12
    Pobieranie...