Czemu, gdy Szczepan zawołał, że  widzi niebo otwarte i Syna Człowieczego, stojącego po prawicy Boga, dotąd tylko zagniewani i zgrzytający zębami na niego 
„podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy i rzucili się na niego wszyscy razem”? Bo po prawej ręce każdego króla jest miejsce dla następcy trony. A jeśli Jezus stoi po prawicy Boga... 

To nie mieściło im się w głowie. To było dla nich bluźnierstwo. A że nawet ich wielki król Dawid w psalmie nazywał Go, przecież swojego dalekiego potomka, swoim Panem? Nie, tak nie może być i koniec...

Dziś wielu chrześcijan na świecie cierpi dokładnie z tego samego powodu. Że wierzą w Jezusa Chrystusa jako Syna Bożego. Ale też sporo moich braci i sióstr odsądzanych jest od czci i wiary przez swoich współbraci; tych którzy swoje wyobrażenia i przyzwyczajenia biorą za niezmienną prawdę o Bogu, o Kościele, o sakramentach... 

Zawsze słuchać Boga: być otwartym na to co mówi. Takie dziś ważne...