Powstał Eliasz, prorok jak ogień, a słowo jego płonęło jak pochodnia. Syr 48

Eliasz pojawia się dziś jako ogień, który nie niszczy, lecz rozpala to, co dobre. Jego obecność przypomina, że Bóg nie rezygnuje z człowieka, także wtedy, gdy ten idzie własnymi drogami. Jezus, mówiąc o Janie Chrzcicielu, wskazuje, że Boże działanie potrafi przyjść w sposób cichy i niepozorny, a jednak decydujący.

W codziennym życiu często tęsknimy za czymś wielkim, mocnym, spektakularnym, a tymczasem przemiana zaczyna się tam, gdzie pozwalamy, by Boże światło dotknęło naszych spraw. Naszych relacji, obowiązków, zmęczenia, nadziei. On przychodzi jak Eliasz, czasem jak płomień, czasem jak delikatne światło o poranku, zawsze po to, by przywrócić sercu kierunek. Tylko, czy chcemy, by to światło rozświetliło nasze życie z wszystkimi tego konsekwencjami?

Chiron Lucile Dans nos obscurités - Taizé