Józefa rzemieślnika, Józefa robotnika... Zatrzymuję się fragmentem listu św. Pawła do Kolosan: „Cokolwiek czynicie, z serca wykonujcie, jak dla Pana, a nie dla ludzi, świadomi, że od Pana otrzymacie dziedzictwo wiekuiste jako zapłatę”.

Opiekować się dzieckiem jak małym Chrystusem. Widzieć Chrystusa w mężu czy żonie. Widzieć go osłabionej wiekiem, nieporadnej i sklerotycznej babci...

Widzieć Go we współpracowniku, w szefie w pracy, w podwładnym....  Zawsze starać się o dobro, nie na pierwszym miejscu o siebie. Nie o to, by się nie napracować, by niby nie być frajerem, który zrobi choćby tylko odrobinę więcej niż inni...

Żadne wielkie dzieła. Drobiazgi. Ale właśnie przez dobre drobiazgi, gdy jest ich wiele, świat staje się lepszy.