Cerowanie, zaszywanie, przerabianie – czynności jakby z innej epoki, dbałość jakby niedzisiejsza. Potrzebne nam dzisiaj? Niepotrzebne? Chcieć coś polepszyć i popsuć czy jak to się mówiło: skrócić i wyrzucić. Tak, to akurat znamy. Chcieliśmy dobrze, a wyszło jak zwykle.

Może dlatego czujna obserwacja, nabywanie doświadczeń, uczenie się od bardziej biegłych w sztuce są tak bezcenne. Bo posiadanie koniecznej mądrości to nie kwestia ambicji, a przetrwania.