To nieco pocieszające, przyznajmy. Najpierw dobitnie wypowiedziana deklaracja Izraelitów, że chcą służyć Panu, a później dopiero wezwanie Jozuego, by skoro tak, usunęli spośród siebie bożki. Czyli jednak nic od razu, natychmiast, z automatu. Nie musimy zatracać się w poczuciu winy – po prostu ta droga z Bogiem dopiero się rozpoczyna: od naszej woli, od wyboru, deklaracji.

Zidentyfikować, by zlikwidować: trzeba wiedzieć, czy bóstwa są z drugiej strony Rzeki, czy może od Amorytów. Nazywać rzeczy po imieniu. Wiedzieć że ta wiara w bożki obejmuje cały obóz, całe nasze otoczenie. I nie pomijać tego etapu, kiedy mówimy Bogu: „tak, chcę”, choć jeszcze nie wiemy, dokąd to nas zaprowadzi. Nie lekceważyć mocy tej pierwszej deklaracji, tego pragnienia naszych ludzkich serc.