Chcielibyśmy wiary matematycznej: dwa plus dwa równa się cztery. Albo fizycznej: ciało o masie jednego kilograma, spadające z prędkością jednego metra na sekundę, ma energię jednego dżula. Lub jak w chemii: połączenie tlenu i wodoru daje wodę. Czyli potrafiącej zmierzyć, zbadać, udowodnić.

Być może dlatego tak wielkim zainteresowaniem cieszą się różne, prawdziwe i nieprawdziwe, objawienia prywatne. Dają namiastkę wiedzy, nie dającej się posiąść z Biblii czy katechizmu.

Tymczasem Pan Bóg sprytnie omija wszystkie zastawione na Niego intelektualne pułapki, zostawiając przestrzeń dla tego, co w wierze najważniejsze: ufności serca. Nie zabraknie jej temu, kto odczytuje życie w świetle, rzuconym przez Ewangelię.