Nic nie było oczywiste. Obrzezanie, przykazania starszych, ochrzczeni poganie, opieka nad wdowami i sierotami. Stare mierzyło się z nowym. Pamiętali, że nowe wino należy lać do nowych bukłaków?

W tej całej nieoczywistości jedno zdumiewa. Słuchali. Długa wymiana zdań nie była słownym sporem, walką na argumenty, ważeniem racji. Była słuchaniem tego, co Duch mówi do Kościoła.

W tej całej nieoczywistości objawia się mądrość Kościoła: „sądzę, że nie należy nakładać ciężarów na pogan nawracających się do Boga, lecz napisać im, aby się wstrzymali od pokarmów ofiarowanych bożkom, od nierządu, od tego, co uduszone, i od krwi”.

Nieoczywiste:

Ufając nieoczywistej miłości, rodzącej się w sercu, trwającym w Chrystusie.