Gdy przyjdzie Paraklet, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On zaświadczy o Mnie (J 15,26). 

Ewangelista Jan wskazuje na jedną z najważniejszych obietnic Jezusa wobec uczniów: nie zostaną sami po Jego odejściu. Pan zapowiada przyjście Ducha Świętego, nazywając Go Parakletem – Pocieszycielem i Obrońcą. To ktoś, kto staje po stronie człowieka, szczególnie w chwilach próby, zwątpienia czy prześladowania. Duch jest darem zarówno Ojca, jak i Syna. Widać tu głęboką jedność działania Boga – to nie są trzy niezależne rzeczywistości, lecz jedna wspólna misja zbawienia człowieka. Jego zadaniem jest prowadzić do prawdy – nie tylko tej poznawczej, ale prawdy o Jezusie, o Bogu i o człowieku. Duch nie tworzy „nowej nauki”, lecz pomaga zrozumieć i przyjąć to, co Jezus już objawił.

Sednem działania Ducha jest świadectwo o Chrystusie. Dokonuje się ono w sercu wierzącego – jako wewnętrzne przekonanie, światło i pokój – ale też na zewnątrz, gdy człowiek swoim życiem potwierdza wiarę. Tak więc wiara nie jest tylko ludzkim wysiłkiem ani teorią. Duch Święty umacnia bowiem chrześcijanina w chwilach wątpliwości, pomaga mu rozpoznawać prawdę i uzdalnia go do odwagi w dawaniu świadectwa. Dlatego chrześcijanin nie musi sam udowadniać swojej wiary, albowiem Duch Święty działa w nim i przez niego.

Modlitwa

Panie Jezu, dziękuję Ci za obietnicę Ducha Świętego, Pocieszyciela i Ducha Prawdy. Wierzę, że nie zostawiasz mnie samego, ale posyłasz mi Tego, który prowadzi, umacnia i uczy rozpoznawać Twoją obecność.

Duchu Święty, przyjdź do mojego serca. Spraw, abym był otwarty na Twoje działanie, a moje słowa i czyny niech stają się świadectwem Twojej miłości. Amen.