Skoro ubogi nie ma opieki, to nie spodziewa się ratunku. Skoro wspominamy tylko dawne tryumfy, nie ma na co dzisiaj czekać na cud. A jednak Bóg wyzwala właśnie biedaka. A jednak przestajemy mówić: „wyprowadził synów Izraela z ziemi egipskiej”, bo wołać trzeba: uczynił dla nas dzisiaj więcej niż to.

Wiara jest zaskakująca. Wydaje się nam, że wiemy, co czynić: cierpieć w milczeniu jak ubogi, oglądać się wstecz na Boże cuda, chcemy odejść jak Józef, oddalając Maryję z Dzieckiem. A tu zyskujemy dobro niespodziewane – cud wydarza się dzisiaj – a Bóg chce z nami zamieszkać. Nagle nasze dobre zamiary okazują się zupełnie chybione. Boża łaska spotyka nas w przestrzeniach, gdzieśmy się jej zupełnie nie spodziewali. Przewraca nasze życie. Na dobre.