Zachariasz przez około dziesięć miesięcy był niemy, wyłączony w pewien sposób ze świata. Wcześniej bowiem zabrakło mu ufności, że wraz z Elżbietą będą mogli zostać jeszcze rodzicami. Jednak w ósmym dniu po narodzeniu, kiedy rodzina i znajomi zebrali się, by obrzeżać i nadać dziecku imię, Zachariasz – po wypowiedzeniu imienia „Jan” – odzyskał mowę i został napełniony Duchem Świętym.

Prowadzony przez Ducha Bożego, Zachariasz wywyższył Boga Izraela, który jest wierny przymierzu i przysiędze, jaką złożył Abrahamowi. W kończącym się Adwencie słyszymy też znamienne słowa: „Dzięki serdecznej litości naszego Boga, z jaką nas nawiedzi z wysoka Wschodzące Słońce”. Dziecię Jezus jest Światłem, które oświetla wszystkich. A my jesteśmy tuż przed Jego wschodem. Obyśmy Je przyjęli z miłością do naszych serc, naszych rodzin, do naszych domów. I otworzyli się na pokój, który zwiastuje całej ziemi.

Pytania do rachunku sumienia

• Jak wygląda moje oczekiwanie na spotkanie z Jezusem?
• Czy zewnętrzne porządki nie przysłoniły mi duchowego piękna Adwentu?
• Co chcę ofiarować Jezusowi na Jego kolejne urodziny?