Rzeczywiście w oryginale Ewangelii św. Mateusza występuje rzeczownik ofeilema, który oznacza dosłownie finansowe długi. Nasze długi wobec Boga mają oczywiście charakter moralny.

Przez grzech ranimy Bożą miłość, okradamy Go z chwały, roztrwaniamy Jego majątek, którym jesteśmy my sami, postępujemy jak syn marnotrawny, tzn. bierzemy kasę od ojca i hulamy na jego rachunek. W tym sensie zaciągamy u Boga dług nie do spłacenia.

Został on spłacony przez Jezusa na krzyżu. W wersji Modlitwy Pańskiej przekazanej przez Ewangelię św. Łukasza pojawia się wprost słowo hamartia, oznaczające grzechy (Łk 11,4).