W Piśmie Świętym prawda i miłość są ze sobą związane: prawda o sobie i miłość do siebie, prawda o Bogu i miłość do Boga… Kochać prawdziwie drugich – można tylko w odniesieniu do prawdy, żyjąc nią.

Obraz Pawłowy – dzieci, którymi miotają fale, dzieci poruszane każdym powiewem fałszywej nauki – jest obrazem kogoś, kto trwa w niewiedzy, pozbawionego władzy nad sobą, kontroli, kogoś bezradnego. Uchroni nas przed tym jedno: znajomość prawdy, umiejętność życia nią.

Czego Bóg chce od nas, tak naprawdę? Byśmy się nawrócili, żyli w pełni. Daje nam szansę jak mieszkańcom Galilei i Siloam, jak słuchającym Go apostołom. Okopani i obłożeni nawozem, pozostawieni na dzień, może na rok.