Gorzkie Żale

Chrystus umiłował nas

Ofiarowanie miłosiernej miłości

Ks. Leszek Smoliński

Jedyna, odkupieńcza ofiara Jezusa, dokonana na Golgocie, posiada wartość nieskończoną. Nie można jej niczym udoskonalić, jak i umniejszyć.

1. Boskie Serce Jezusa, które zostało otwarte na krzyżu włócznią żołnierza, jest wezwaniem do zadośćuczynienia. Chodzi o akty braterskiej miłości, którymi leczymy rany Kościoła i świata, dając nowy wyraz odnawiającej mocy Serca Chrystusa (por. Dn 200). Zatem nasze zjednoczenie z Chrystusem dokonuje się przez wyrzeczenia i cierpienia, z jakimi jest związana miłość bliźniego. Chrześcijańska miłość bliźniego jest nie tylko znakiem rozpoznawczym, ale także znakiem jedności we wspólnocie wierzących. Stanowi nie tyle wynik poświęcenia się dla innych co raczej najgłębsze pragnienie serca i osobisty zysk dla kogoś, kto kocha. Każdy człowiek odnosi korzyść, gdy jest kochany. Jednak paradoksalnie największą korzyść odnosi ten, kto kocha innych, daje siebie.

2. Św. Josemaria Escirva naucza, że „najważniejszym apostolstwem jaki chrześcijanie mogą czynić na świecie, najlepszym świadectwem wiary, jest współpracować, by wewnątrz Kościoła zawsze panował klimat autentycznej miłości”. Może warto zacząć od małych kroków, od drobiazgów, by zobaczyć w drugim człowieku Jezusa, któremu możemy pomóc? Bez wzajemnej miłości trudno sobie wyobrazić dobre funkcjonowanie w domu, w pracy, na ulicy czy w parafii. Św. Faustyna określa istotę miłości bliźniego – pierwsze: usłużność dla ludzi; drugie – nie mówić o nieobecnych i bronić sławy bliźniego; trzecie – cieszyć się z powodzenia bliźniego (Dz. 241). Zatem „miłość bliźniego jest drogą do spotkania również Boga, a zamykanie oczu na bliźniego czyni człowieka ślepym również na Boga” (DCE 16).

3. Praktykowania czynnej miłości bliźniego jest sposobem budzenia wrażliwości naszego sumienia, a także pozwala nam głębiej wejść i dotknąć samego serca Ewangelii. Wspominanymi owocami miłości bliźniego są: 1. łaski przeznaczone dla tych, którzy praktykują uczynki miłosierdzia; 2. upodabnianie się do Chrystusa, który nauczał nas, jaka powinna być nasza postawa wobec innych; 3. zadośćuczynienie za nasze grzechy; 4. zdążanie drogą do nieba. Nie czekajmy z naszym wyrażaniem miłości, aż będzie za późno. Albowiem człowiek bez miłości jest jak wyjałowiona ziemia, która nie jest w stanie rodzić żadnych owoców. 

Gabriel Marquez, laureat literackiej Nagrody Nobla z 1982 roku, chory na nowotwór złośliwy układu limfatycznego, tak napisał w liście do swoich przyjaciół: „Jutro nie jest zagwarantowane nikomu, ani młodemu, ani staremu. Być może, że dzisiaj patrzysz po raz ostatni na tych, których kochasz. Dlatego nie zwlekaj, uczyń to dzisiaj, bo jeśli się okaże, że nie doczekasz jutra, będziesz żałował dnia, w którym zabrakło ci czasu na jeden uśmiech, na jeden pocałunek, że byłeś zbyt zajęty, by przekazać im ostatnie życzenie. Bądź zawsze blisko tych, których kochasz, mów im głośno, jak bardzo ich potrzebujesz, jak ich kochasz i bądź dla nich dobry, miej czas, aby im powiedzieć ‘jak mi przykro’, ‘przepraszam’, ‘proszę’, ‘dziękuję’ i wszystkie inne słowa miłości, jakie tylko znasz. Nikt cię nie będzie pamiętał za twoje myśli sekretne. Proś więc Pana o siłę i mądrość, abyś mógł je wyrazić. Okaż swym przyjaciołom i bliskim, jak bardzo są ci potrzebni”.