Tego potrzebujemy, teraz, zaraz: „Niech każdy ma na oku nie tylko swoje własne sprawy, ale też i drugich”. I by taka postawa nie ograniczała się do „pomocy dla biednych” – lecz była stałym znakiem międzyludzkich relacji, moich relacji.

Pytanie tylko, czy jesteśmy gotowi, by i inni mieli nas na oku? Jak daleko jesteśmy w stanie uwierzyć w dobre intencje drugich? Czy nie pyszniący się, wewnętrznie przejrzyści ludzie mają u nas jakąś szansę, czy też budzą raczej podejrzliwość? Czy umiemy dążyć do czegoś razem?

Czytania mszalne rozważa Katarzyna Solecka