Daniel: Oczyma ucznia

Chrześcijaństwo jest żywą relacją człowieka z Bogiem. Zbawienie dokonuje się kiedy człowiek decyduje odpowiedzieć na miłość Boga swoją miłością.

Wizja Syna Człowieczego

9. Patrzałem, 
aż postawiono trony, 
a Przedwieczny zajął miejsce. 
Szata Jego była biała jak śnieg, 
a włosy Jego głowy jakby z czystej wełny. 
Tron Jego był z ognistych płomieni, 
jego koła - płonący ogień.
 
10. Strumień ognia się rozlewał 
i wypływał od Niego. 
Tysiąc tysięcy służyło Mu, 
a dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy 
stało przed Nim. 
Sąd zasiadł 
i otwarto księgi.
11. Z powodu gwaru wielkich słów, jakie wypowiadał róg, patrzałem, aż zabito bestię; ciało jej uległo zniszczeniu i wydano je na spalenie. 12. Także innym bestiom odebrano władzę, ale ustalono okres trwania ich życia co do czasu i godziny. 13. Patrzałem w nocnych widzeniach: 
a oto na obłokach nieba przybywa 
jakby Syn Człowieczy. 
Podchodzi do Przedwiecznego 
i wprowadzają Go przed Niego.
 
14. Powierzono Mu panowanie, 
chwałę i władzę królewską, 
a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki. 
Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, 
które nie przeminie, 
a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie.

(Dn 7, 9-14)

 

Księga Daniela jest stosunkowo późnym tekstem Starego Testamentu. W czasie kiedy autor spisuje wizje wie, że Izrael jest rozczarowany, cierpiący, zniechęcony, bo nie spełniają się zapowiedzi proroków o odrodzeniu Jeruzalem. Powstaje więc tekst, który ma dać pociechę. Ma zapewnić o Bożej opiece i podtrzymać nadzieję, że „Jego panowanie jest wiecznie“, to znaczy, że On nie porzuca historii. Cały czas prowadzi swój Lud. „A Królestwo nie ulegnie zagładzie”, nadejdzie czas, kiedy przybędzie „na obłokach jakby Syn Człowieczy”.

Kim jest Syn Człowieczy, któremu uroczyście zostaje nadana godność królewska? Niektórzy komentatorzy uważają, że jest on symbolem ludu Świętych Najwyższego lub całej ludzkości. Ale przyjęcie królewskiej godności może dowodzić, że chodzi o postać indywidualną. Królestwo Syna Człowieczego ma być wieczne i powszechne. Tymi samymi przymiotami prorocy określali panowanie osobowego Mesjasza. Przybędzie On z tego, co Boskie, to znaczy, że jest Kimś więcej niż tylko człowiekiem. W Nowym Testamencie Jezus używa określenia „Syn Człowieczy” w odniesieniu do siebie (z dwoma wyjątkami: Dz 7,56 i J 12,34). Kiedy w Mt 26,64 odnosi do siebie cytat z Księgi Daniela zostaje oskarżony o bluźnierstwo. To oznacza, ze w tradycji żydowskiej uważano to określenie ma być stosowane do Boga, Syna Bożego.

Autor przypomina i upomina, by Izrael mógł patrzeć i widzieć Boga takim, jakim On jest. By jego wzrok obejmował szerszą rzeczywistość niż doczesność. A przede wszystkim, by nie zamykał sobie oczu cierpieniem, nie pozwalał odebrać sobie oglądania Boga, który wkracza w historię, jest wierny swoim obietnicom, nie pozostawia bez nadziei. I nie jest to tak zwana „głupia nadzieja”, która lokuje oczekiwanie w czymś, co nie ma szans na spełnienie. Gwarantem spełnienia nadziei pokładanej w Bogu jest On sam i Jego wierność obietnicom.

«« | « | 1 | 2 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

    Pobieranie...
    « » Czerwiec 2018
    N P W Ś C P S
    27 28 29 30 31 1 2
    3 4 5 6 7 8 9
    10 11 12 13 14 15 16
    17 18 19 20 21 22 23
    24 25 26 27 28 29 30
    1 2 3 4 5 6 7
    Pobieranie...