Każde królestwo wewnętrznie rozdarte pustoszeje i dom na dom się wali (Łk 11,17).
Maskę zdejm – maskę włóż! Taka komenda to wręcz u niektórych ludzi stały rytuał… Życie duchowe nie znosi jednak trików i skrótów, a zwłaszcza pewników. Duch Boży, którym zostaliśmy napełnieni w czasie chrztu, prowadzi nas do autentyczności, ale i jedności. Także w odniesieniu do jedności wyznawanej wiary i codziennego życia. Bo kto słucha słowa Bożego, karmi się sakramentami, a jednocześnie „wie lepiej” jak żyć, jest właśnie takim „królestwem wewnętrznie rozdartym”. I w związku z tym domaga się nawrócenia. Jeśli nie, ulega zepsuciu, a wtedy jakakolwiek pomoc już nie skutkuje.
Odkrywanie miłości Boga przemienia naszą codzienność. Ojciec miłosierdzia wychodzi do nas w czasie Wielkiego Postu z otwartymi ramionami, jak wtedy, gdy witał powracającego z dalekich stron syna marnotrawnego. A my, a ja? Czy nie odwracam się do Niego plecami, a kierując wzrok ku swoim posiadłościom, sprawom, kontaktom i chwilowym przyjemnościom…
Rachunek sumienia
Petrus Tregocio
J S Bach Jesus bleibet meine Freude BWV 147 Ton Koopman 480p
Ja pokażę. Ale co? Wielkie dzieła to raczej nie wynik ludzkiego wysiłku, ale Bożej laski.
Bóg okazuje cierpliwość, nie jest pamiętliwy ani mściwy i nie męczy się przebaczeniem.
Papieska Światowa Sieć Modlitwy powołuje się na dane Światowego Programu Żywnościowego.
Wszystkie komentarze »
Uwaga! Dyskusja została zamknięta.