To prawda, Twoje myśli nie są naszymi myślami, ani nasze drogi Twoimi drogami (Iz 55,8).

Czemu wybrałeś Judasza na jednego z najbliższych Ci uczniów? Przecież znałeś jego serce i myśli. Miałeś nadzieję, że przy Tobie zmieni się jego patrzenie na ludzi, na Boga?

Dokonałeś wyboru – i kilka lat później Judasz też dokonał wyboru: zdradził miejsce Twojego nocowania i przyczynił się bezpośrednio do Twojej męki.

Czy podczas pobytu w więzieniu u Kajfasza lub gdy niosłeś krzyż przemknęło Ci przez głowę wspomnienie tej chwili, gdy wybierałeś Dwunastu? Może i tak, ale na pewno nie żałowałeś dokonanego wówczas wyboru. Bo taki żal zawsze związany jest z brakiem przebaczenia: sobie, drugiemu człowiekowi lub Bogu. A w Tobie zawsze JEST przebaczenie.

Dziękuję za to, że wybrałeś Judasza. Dzięki temu uczę się nie żałować swoich wyborów z przeszłości, mimo że przyniosły mi one ból i cierpienie. Uczę się wybaczać sobie pomyłki lub brak rozsądku, słabości i niedoskonałości, aby nie oskarżać – ani siebie, ani drugiego człowieka, ani Boga. I tylko nieustannie proszę Cię, byś ze zła wyprowadził dobro.

Czytania mszalne rozważa Elżbieta Krzewińska