Owocem szemrania jest niewiara.

Niewiara w to, że Pan Bóg nie stawia przed człowiekiem cięższych zadań niż te, z którymi może on sobie poradzić.

Niewiara w to, że modlitwa i uporczywe wołanie do Boga o miłosierdzie zostaną wysłuchane.

Niewiara człowieka, któremu Bóg „uczynił wielkie rzeczy”, bardzo Go rani. Człowiek zaciąga przed Bogiem winę, którą musi odpokutować.

Dzisiaj zrobię więc rachunek sumienia:

• czy powielam grzechy moich przodków
• czy pojęłam cuda, jakie Bóg dokonał, wyprowadzając mnie z mojego Egiptu
• czy pamiętam o Jego czynach
• czy czekam na Jego pouczenie, radę
• czy wystawiam Pana mego na próbę

i będę prosić o przebaczenie.

A On, hojny w dawaniu wszelkich łask tym, którzy szczerze żałują, uzdrowi moje serce.

Czytania mszalne rozważa Elżbieta Krzewińska