Jak to dobrze, że nie jesteśmy sprawiedliwi! To oznacza bowiem, że mamy dobry punkt wyjścia i doborowe towarzystwo. To oznacza, że dla nas Jego obecność, wezwanie, łaska.

Być jak „zroszony ogród” i „źródło wody”, jak „odnowiciel” i „naprawca” – ta perspektywa dla kogoś, kto dostrzega wyraźnie własną grzeszność, słabość, niegodność – może wydawać się odległa i nieziszczalna. Ale jest prawdziwa.

To właśnie jest przyszłość nas, grzeszników – życie w Bogu, cieszenie się Jego przychylnością, trwanie w łasce.

Rachunek sumienia

• Czy nie zamykam samej sobie dróg nawrócenia, uznając własny grzech za skuteczniejszy od Bożej miłości?
• Czy nie za bardzo zaprząta mnie własna niegodność? Czy umiem Boga zapraszać, serce otwierać, pomocy wzywać – cieszyć się przemieniająca łaską Boga?

Czytania mszalne rozważa Katarzyna Solecka

Czytaj i słuchaj