Ile argumentów potrafimy znaleźć na swoje usprawiedliwienie. Zranienia dzieciństwa, trudności życia, zmieniające się czasy, inna kultura, samorealizacja, wolność wyboru, wreszcie ten najczęściej powtarzany – przecież nie jest ze mną tak źle, są inni, gorsi…

Jak długo będziemy je powtarzać. Żeby tylko nie stanąć przed Panem z żalem i skruchą, i nie powiedzieć: zgrzeszyliśmy, zbłądziliśmy, popełniliśmy nieprawość, odstąpiliśmy od Twoich przykazań.

Jak długo czekać będziemy na Daniela, który powie to za nas. I uderzy się piersi za nas. I uzyska przebaczenie – dla nas.

Daniel już przyszedł. Jest między nami. Jak tarcza chroniąc nas przed gniewem i karą. Płacąc swoją krwią za kolejną daną nam szansę. Wstydząc się za tych, którzy o wstydzie zapomnieli. Czekając aż rozpoznamy swój czas, swoją godzinę.

Rachunek sumienia

• Potrafię jak Daniel stanąć przed Bogiem w prawdzie?
• Jak często próbuję usprawiedliwić to, dla czego usprawiedliwienia nie ma?
• Dziękuję Bogu za cierpliwość jaką ma dla mnie?

Czytania mszalne rozważa ks. Włodzimierz Lewandowski

Rozważaj i słuchaj