Liturgia - piękno i zakorzenienie

Pragniemy odkrywać piękno liturgii oraz jej zakorzenienie zarówno w tradycji żydowskiej, kulturze pierwszych chrześcijan, jak i całej historii Kościoła. Niech nie będzie to jedynie poznanie intelektualne, lecz prowadzi do coraz większego umiłowania Mszy Św. i przez wiarę oraz miłość otwiera na tajemnicę eucharystycznej obecności Zmartwychwstałego.

MODLITWA EUCHARYSTYCZNA

PREFACJA cz. 2

FORMUŁA WSTĘPNA

Nawiązuje ona do wcześniejszej odpowiedzi wiernych. Następuje w niej podkreślenie uniwersalnego charakteru składanego Bogu dziękczynienia – „zawsze i wszędzie”. Rozwinięta jest tytulatura Boga, wyrażona, w przeciwieństwie do liturgii wschodnich, w sposób pozytywny. Na Wschodzie bowiem, pod wpływem teologii apofatycznej (mówiącej o Bogu poprzez zastosowanie partykuły „nie”) dominowały takie określenia jak: Nieogarniony, Nieskończony, Niewyrażalny itp.
Większość prefacji zwraca się do Boga Ojca wspominając pośrednictwo Jezusa Chrystusa, niektóre jednak (np. IV Modlitwa Eucharystyczna, 2 i 3 na Wielki Post) o tym pośrednictwie nie wspominają.
Dla przykładu, jedna z formuł wstępnych:

Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze święty, wszechmogący wieczny Boże, przez Chrystusa Pana naszego.

EMBOLIZM PREFACYJNY

Jest to zmienny tekst, związany z liturgicznym charakterem danego dnia. Podając motyw dziękczynienia, czyni to wykorzystując teksty biblijne, patrystyczne czy teologiczne nawiązujące do Ewangelii lub dogmatycznych treści święta.
Dla przykładu:

 

 

On to po swoim zmartwychwstaniu jawnie się ukazał wszystkim swoim uczniom i na ich oczach wzniósł się do nieba, aby dać nam udział w swoim Bóstwie.

FORMUŁA KOŃCOWA

Przejście od embolizmu do formuły końcowej przyjmowało pięć form:

- „Przez Chrystusa naszego Pana, któremu właściwie, słusznie…”

- „Przez Chrystusa, którego wielbią…”

- „Przez Chrystusa, przez którego…”

- „przeto”

- „dlatego”

W liturgii najczęściej stosowana była forma pierwsza, a w następnej kolejności trzecia.
Formuła końcowa poszerza uwielbienie i dziękczynienie Kościoła i włącza je w uwielbienie i dziękczynienie aniołów i świętych.

Przykładowo:

 

 

Przeto z Aniołami i Archaniołami, z błogosławionymi Duchami oraz ze wszystkimi chórami niebios śpiewamy hymn ku Twojej chwale, bez końca wołając:

 

 

«« | « | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Pobieranie...
« » Listopad 2018
N P W Ś C P S
28 29 30 31 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
Pobieranie...