Tajemnica, skarb, perła…

„To czyńcie na moją pamiątkę!" Wspólnota Kościoła od samego początku żyje tajemnicą Eucharystii. Jest Ona największym dobrem Kościoła, jest jego Życiem!

Eucharystię poprzedziła dramatyczna modlitwa o jed­ność uczniów (J 17, 6-26).

„Jak ten chleb, co złączył złote ziarna, tak niech złączy mi­łość nas ofiarna. Strzeżmy się więc tego wszystkiego, co nas rozdziela; niech ustaną wszystkie gniewy i spory, a pośrodku nas niech będzie Chrystus!" (pieśń).

Przypomina św. Paweł: „Jeden jest chleb, przeto my, liczni, tworzymy jedno ciało. Wszyscy bowiem bierzemy z tego same­go chleba" (l Kor 10, 17). I przestrzega: „Kto spożywa chleb lub pije kielich Pański niegodnie, winny będzie Ciała i Krwi Pań­skiej" (l Kor 11,27).

Tak jak przy Stole Pańskim stanowimy jedno, tak też trze­ba, by ta sama postawa kształtowała życie chrześcijańskie. So­bór Watykański II naucza: „Wierni naznaczeni już znakiem chrztu i bierzmowania, włączają się całkowicie w Ciało Chry­stusa przez przyjęcie Eucharystii" (DK, 5).

Eucharystia wzywa do jedności i wspólnoty, a jednocześnie tę jedność i wspólnotę buduje.

Oto w czasie Eucharystii stajemy się najpełniej „jedno w Chrystusie - prawdziwym Kościołem".

Potrzeba jednak najpierw potwierdzenia prawdziwości na­szych słów i gestów:
- w akcie pokuty: moja wina...
- w darze złożonym na ołtarzu: a gdy wspomnisz, że twój brat ma coś przeciw Tobie, idź i pojednaj się... (por. Mt 5, 23-24), Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary... (por. Mt 9,13). Okaż miłosierdzie nawet jeśli jesteś przekonany wewnętrznie, że twój brat zawinił przeciw tobie...
- w znaku pokoju: przekaż pokój, a nie wewnętrzne rozbi­cie, niepokój, gniew, uprzedzenie...

Chrystus po umyciu nóg Apostołom zaświadcza: „Wiedząc to, będziecie błogosławieni, gdy według tego będziecie postę­pować" (J13,17).

Również do nas będzie odnosić się to błogosławieństwo z Wieczernika, jeśłi Eucharystia ożywi w nas ducha prawdziwej jedności.

Powiedział Henryk Sienkiewicz: „Wszystko mija - mija życie, mijają bóle, nadzieje, porywy, mijają kierunki myśli i całe systemy filozofii - a msza po staremu się odprawia, jakby w niej samej była wieczysta niespożytość".

Niech ta „wieczysta niespożytość" przenika nas wszystkich, naszą codzienność, „abyśmy posileni Ciałem i Krwią Pańską, i napełnieni Duchem Świętym, stali się jednym ciałem i jedną duszą w Chrystusie" (III Modl. Euch.).

 

(Z archiwum ks. Romana Kempego za: Proste jest moje zadanie, Katowice  2004)


 

«« | « | 1 | 2 | 3 | 4 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Wiara_wesprzyj_750x300_2019.jpg
Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

    Pobieranie... Pobieranie...
    « » Maj 2020
    N P W Ś C P S
    26 27 28 29 30 1 2
    3 4 5 6 7 8 9
    10 11 12 13 14 15 16
    17 18 19 20 21 22 23
    24 25 26 27 28 29 30
    31 1 2 3 4 5 6
    Pobieranie... Pobieranie...