Żyjąc w świecie, mamy różne zobowiązania wobec ważnych spraw, ludzi, układów. I zwykle jedne przedkładamy nad drugie; bo są łatwiejsze-istotniejsze-milsze sercu. Czytamy dzisiaj o tym zobowiązaniu, które jest wpisane w nas przez Boga; że On jest nasz, a my należymy do niego.
To jest prawo, które wiąże nas od zawsze i na zawsze. To jest podstawowa zależność, która nas określa, mówi coś o nas.
Żyć tak, by ziszczało się każdego dnia: Bóg jest mój, a jak jestem Jego.
Czytania mszalne rozważa Katarzyna Solecka
Ja pokażę. Ale co? Wielkie dzieła to raczej nie wynik ludzkiego wysiłku, ale Bożej laski.
Bóg okazuje cierpliwość, nie jest pamiętliwy ani mściwy i nie męczy się przebaczeniem.
Papieska Światowa Sieć Modlitwy powołuje się na dane Światowego Programu Żywnościowego.
Wszystkie komentarze »
Uwaga! Dyskusja została zamknięta.