Tylko czasami wybór między byciem sprawiedliwym a niesprawiedliwym wydaje się prosty. Być może czasem to nawet kwestia słownictwa: jesteśmy pracowici czy pracoholiczni, dobrzy czy pozwalający się sobą posługiwać? Trwamy przy swoim, bo jesteśmy wierni, czy po prostu niechętni zmianom, leniwi? Umiemy współczuć innym czy po prostu wygodnie nam czuć się takimi z wyższej półki? Rządzi nami pokora czy wyrachowanie?

Bóg, który nas wybiera, który w swoim ludzie upodobał sobie – nie jest ślepy. Jego królowanie sprzeciwia się niesprawiedliwości. Jeśli ktoś może to w nas osądzić, rozstrzygnąć, oczyścić: to tylko On.

Razem z całym tłumem innych, nam podobnych, staramy się Go dotknąć, ponieważ moc wychodzi od Niego i uzdrawia nas wszystkich.