Grzech mój jest zawsze przede mną, ale lewa moja ręka nie wie, co dobrego czyni prawa: są więc rzeczy przede mną zakryte i te, które dostrzegam wyraźnie. Jedno i drugie buduje pokorę, jakiś rodzaj trzeźwego patrzenia na samego siebie.

Pokazywać Bogu więcej niż jesteśmy skłonni odsłonić przed ludźmi: oni zobaczą obmytą twarz, On to, co nas dotyka, kształtuje, rani.

Nawrócenie obejmuje nas całych, wszystko, co nas dotyczy, jest w ten proces włączone. Ten decydujący krok należy tu jednak do nas samych: Ojciec, który widzi w ukryciu, oddał wszystko.